Miernik prądu. Włączasz go szeregowo, w przerwę obwodu, żeby płynął przez niego prąd odbiornika. Ma prawie zerowy opór, więc włączony równolegle robi zwarcie.
Przedłużacz nawinięty na bęben. Zwinięty przewód nie oddaje ciepła, dlatego na bębnie są dwie moce: mniejsza dla zwiniętego i większa dla rozwiniętego. Przy dużej mocy rozwijasz go do końca.
Element, który zamienia prąd w ciepło, np. w czajniku albo grzejniku. Działa jak zwykły opór, więc jej prąd liczysz wprost z prawa Ohma: 230 V / 23 Ω = 10 A.
Listwa wpięta w drugą listwę albo rozgałęźnik z kilkoma listwami. Cały prąd płynie wtedy przez jedną wtyczkę w ścianie, więc łatwo przekroczyć 16 A. Tak się nie łączy.
Napis na listwie, np. max 3680 W: tyle mocy mogą razem pobierać wszystkie odbiorniki włączone naraz. Wynika z prądu znamionowego: 16 A · 230 V = 3680 W.
Fazowe to napięcie między fazą a przewodem N: 230 V. Międzyfazowe to napięcie między dwiema fazami: 400 V, a nie 2 · 230 V. Stąd zapis sieci 230/400 V.
Narzędzie z izolacją sprawdzoną napięciem, oznaczone podwójnym trójkątem i napisem 1000 V. Chroni rękę przy przypadkowym dotknięciu części pod napięciem.
Aparat, który przy przepięciu przewodzi i odprowadza impuls do uziemienia, zanim dotrze do urządzeń. W rozdzielnicy mieszkaniowej stoi zwykle typ T2 z okienkami wskaźników.
Litery aparatów na schematach: F to zabezpieczenie (np. F1, wyłącznik B6), S to łącznik (S1), a E to oprawa ze źródłem światła (E1). Liczba po literze to numer kolejny.
Zlecenie pracy od pracodawcy albo osoby przez niego upoważnionej: kto, co, gdzie i kiedy robi oraz jak zabezpieczyć miejsce pracy. Przy pracach w warunkach szczególnego zagrożenia wydaje się je na piśmie.
Prąd równa się napięciu podzielonemu przez opór: I = U / R. Przy tym samym napięciu większy opór daje mniejszy prąd: dwa razy mniejszy opór to dwa razy większy prąd.
Prąd, który cały czas zmienia kierunek. W sieci robi 50 pełnych okresów na sekundę, więc kierunek zmienia się 100 razy na sekundę. Na miernikach oznaczony AC albo ~.
Prąd, który aparat przewodzi bez końca, bez przegrzania i bez wyłączania. W wyłączniku B16 to 16 A. Swój prąd znamionowy, zwykle 16 A, mają też gniazda, wtyczki i przedłużacze.
Pole przekroju metalu w żyle, w mm², a nie średnica. Im większy, tym większy prąd może płynąć. W domu zwykle 1,5 mm² w obwodach oświetlenia i 2,5 mm² w obwodach gniazd.
Przewód z giętkich linek w grubej, miękkiej powłoce (oponie), np. OMY albo H05VV-F. Znosi zginanie i przesuwanie, więc robi się z niego przedłużacze i zasila nim odbiorniki przenośne.
Kabel w ziemi albo linia napowietrzna od sieci operatora do złącza przy budynku. Należy do operatora. Dalej, od złącza do rozdzielnicy, biegnie już WLZ.
Wyłącznik różnicowoprądowy. Porównuje prąd w L i w N i wyłącza, gdy część prądu ucieka inną drogą, np. przez człowieka do ziemi. W domu zwykle 30 mA. Nie chroni przed przeciążeniem.
Opór w miejscu, gdzie żyła styka się z zaciskiem. Luźny zacisk ma dużą rezystancję styku, więc przy zwykłym prądzie mocno się grzeje i może stopić osprzęt.
Skrzynka z aparatami, z której wychodzą obwody mieszkania. Zwykle na górze rozłącznik główny, potem RCD, pod nim wyłączniki nadprądowe, po jednym na obwód, i do tego szyny N i PE.
Napięcie na odbiorniku, rezystorze albo przewodzie, przez który płynie prąd: U = I · R. Na przewodzie rośnie z długością i prądem, a maleje z przekrojem, więc do odbiornika dochodzi trochę mniej napięcia.
Moc, która w przewodach linii zamienia się w ciepło: P = I² · R, gdzie R to rezystancja przewodów. Zależą od kwadratu prądu, więc prąd 10 razy mniejszy daje 100 razy mniejsze straty.
Transformator przy generatorze elektrowni. Podnosi napięcie generatora do napięcia sieci, do której elektrownia oddaje energię: w dużych elektrowniach 220 albo 400 kV.
Oświetlenie sterowane z trzech i więcej miejsc: łącznik schodowy na początku, krzyżowe w środku i schodowy na końcu. Wszystkie łączniki są w przewodzie fazowym.
Prąd, który ucieka z obwodu inną drogą niż przewód N, np. przez uszkodzoną izolację albo wilgoć do PE, albo przez człowieka do ziemi. Na upływ reaguje RCD.
Dwubiegunowy przyrząd z dwiema sondami, który pokazuje, czy między dwoma punktami jest napięcie. Nim, a nie multimetrem, sprawdzasz brak napięcia przed pracą. Sam wskaźnik sprawdzasz na pewnym źródle przed pomiarem i po nim.
Aparat, który chroni przewód obwodu przed przeciążeniem i zwarciem. Potocznie „bezpiecznik”. Napis na nim, np. B16, to charakterystyka i prąd znamionowy.
Zabezpieczenie tuż przed licznikiem, np. wkładki bezpiecznikowe w złączu. Chroni licznik i linię do domu, a jego wartość wynika z mocy przyłączeniowej.
Zacisk, który łącznik schodowy przełącza raz na zacisk 1, raz na 2. W pierwszym łączniku przychodzi na niego faza, z ostatniego idzie faza do oprawy. W świecznikowym to zacisk fazy z rozdzielnicy. Bywa oznaczony literą L albo strzałką.
Największa wartość, jaką miernik zmierzy na danym ustawieniu, np. 200 V albo 750 V. Przy ręcznym wyborze ustawiasz zakres większy niż spodziewany wynik, inaczej zobaczysz OL.
Bezpośrednie połączenie L z N albo z PE, z pominięciem odbiornika. Opór jest wtedy bardzo mały, a prąd ogromny, więc wyłącznik nadprądowy wyłącza natychmiast.